Stroomversnellers

Wat is organizing?

Organizing is het organiseren van verzet. Organizing is leiderschap nemen om het mogelijk te maken dat mensen de middelen die ze al hebben, gebruiken om de sociale verandering af te dwingen die ze willen.

Het is een strategie en een methode die binnen vakbonden, de klimaatbeweging, emancipatiebewegingen en mensenrechtenbewegingen met veel succes is gebruikt om mensen te organiseren rond een probleem of gezamenlijk belang, en sociale verandering af te dwingen

Om te organizen moet je een aantal vaardigheden onder de knie krijgen.
Met deze handleiding leer de eerste stappen.

Tactische Ster

De Tactische Ster is een handig instrument bij het bepalen van je actieplan.
De Ster neemt acht belangrijke aspecten onder de loep, die bij elke actie een rol kunnen spelen.

198 Geweldloze Actiemethodes

Acties zijn het gereedschap van een campagne. En er zijn tal van acties denkbaar, grofweg in te delen in protest, overtuigen, non-coöperatie en interventie.

Gene Sharp, de theoreticus achter onder andere een handleiding om dictators omver te werpen, schreef een lijst met 198 vormen van acties.
De uitleg en historische voorbeelden kun je vinden in zijn klassieker The Politics of Nonviolent Action.

Gebruik dit document ter inspiratie voor je volgende campagne. Je kunt immers nooit genoeg gereedschap hebben.

Het bewegingsactieplan

Activisten voelen zich vaak machteloos, net wanneer hun beweging het goed doet en opweg is naar succes. Begrijpen hoe een beweging werkt en haar succes herkennen kan de kracht van groepen en activisten binnen een beweging voeden. Het Bewegings Actie Plan (Movement Action Plan), in de jaren tachtig ontwikkeld door Bill Moyer, is hier een goedinstrument voor. Het beschrijft acht stadia van succesvolle bewegingen en vier rollen dieactivisten moeten spelen.

Vier rollen in sociale verandering

In een beweging zijn verschillende nodig om te komen tot sociale verandering.
Een eerste rol is om gezien te worden als verantwoordelijke burgers. Respect, aanvaarding en geloofwaardigheid moeten van de meerderheid van “gewone” burgers verworven worden. Deze laatsten moeten immers overtuigd worden om bewegingen te doen slagen.
Effectieve burgers zeggen “ja!” tegen de kernwaarden van de samenleving (ervan uitgaand dat deze moreel aanvaardbaar zijn). Maar er moeten ook rebellen zijn die luidop “neen!” zeggen tegen sociale omstandigheden en publiek beleid die deze waarden schenden. Het is echter niet genoeg om te protesteren; er moeten ook organisers zijn, die zich engageren om het publiek te onderwijzen en te betrekken in de strijd tegen het huidige beleid en het zoeken naar constructieve oplossingen. Tenslotte moeten er hervormers zijn die werken met officiële politieke en juridische structuren om oplossingen opgenomen te krijgen in wetten en regeringsbeleid, en aanvaard te worden als een evidente gang van zaken. Het kan moeilijk zijn om deze vier rollen te waarderen en in te vullen, omdat ze lijken te botsen met elkaar, en omdat individuen zich instinctief aangetrokken voelen tot deze of gene rol. Er is nood aan een inzicht in hoe deze rollen zich verhouden tot de verschillende stadia van een sociale beweging